اشعار فاطمیه

ای دخـــت گــرامـی پـیمبر/ ای سرّ رســول در تو مـضمر

اى بلند اختر که ناموس خداى اکبرى/ عقلِ کل را دخترى و علمِ کل را همسرى

شهر آبستن غم هاست خدا رحم كند/ شهر اين بار چه غوغاست؟! خدارحم كند

یقینا در محبت هیچ کس مادر نخواهد شد/ و بی‌شک مادری صدیقه‌ی اطهر نخواهد شد

باید، خــدا غزل بنویسد برای تو / آرایه های ناب ِ خدایی فدای تو

دمی که فاطمه تسبیح گریه بردارد/پیامی می چکد از چلچراغ شیون او

لگدی خورد به در،،در که نه،،دیوار شکست.

چرا کنارِ علی ، پوشیه به سَر داری؟

بوی دود است که پیچیده ، کجا میسوزد ؟

دنیای ما نبوده برازنده‌ی شما/ سید حمیدرضا برقعی

علیرضا قزوه/ پناه گریه‌ی تنهایی علی (ع) بودی

مادری الحق چه می‌آید به نامت، فاطمه/ می‌دهد از سوی ما مهدی سلامت، فاطمه