اشعار مهدوی

رسیدی و پر و بال فرشته ها وا شد/شب از کرانه هستی گذشت و فردا شد

دلم گرفته از این انتظار طولانی/به پشت پرده غیبت چقدر می مانی

میرسد روزی که بی چون و چرا می بینمت/میرسد روزی که ای شاه وفا می بینمت

دل هوای روی ماه یار دارد جمعه ها

بخوان دعای فرج را که یار برگردد

دردم مداوا میکنی مثل همیشه

هوای شهر بهاری ولی غم انگیز است/بهار اگر تو نباشی شبیه پائیز است

آمد بهار و از تو نیامد خبر هنوز

گفته بودی که می‌آیی، نه چنین دیر، کجایی؟

به لحظه ای که در آن شعله ها نوا کرده/ برای آمدنت مادرت دعا کرده

بوی ظهور می رسد از کوچه های ما

تو بر بهاران در خزان ایمان بیاور